دست خدا
کودک زمزمه کرد : خدایا ! با من حرف بزن .
و یک چکاوک در مرغزار نغمه سر داد

کودک نشنید .
او فریاد کشید: خدایا! با من حرف بزن .
صدای آسمان غرومبه آمد.

اما کودک گوش نکرد .

او به دور و برش نگاه کرد و گفت :

خدایا! بگذار تو را ببینم.

ستاره ای درخشید.
اما کودک ندید .

او فریاد کشید :خدایا! معجزه کن.
نوزادی چشم به جهان گشود .
اما کودک نفهمید.
او از سر نامیدی گریه سر داد و گفت:
خدایا! به من دست بزن. بگذار بدانم کجایی.
خدا پایین آمد و بر سر کودک دستی کشید.
اما کودک دنبال یک پروانه کرد
او هیچ در نیافت و از اونجا دور شد
                                                                   *نویسنده: راویندرا کومار کرنانی
_______________________________________________________

چشمان من

شب در چشمان من است

به سیاهی چشمهایم نگاه کن
روز در چشمان من است